Docent zang en drama, actrice en theatermaker Chadia Cambie studeerde in 2026 af aan de Master Kunsteducatie.
"Ik wil echt iets gaan veranderen”
Ik wil echt iets gaan veranderen
Wie ben jij als kunsteducator?
Gedreven, idealistisch, en bereid om ver te gaan. Ik heb een achtergrond in muziektheater en ik heb aan het conservatorium in Brussel gestudeerd. Al vijftien jaar geef ik les in de kunsteducatie, zang, en ik regisseer. Maar mijn persoonlijke leven nam een onverwachte draai en plots kwam ik vast te zitten. Ik ben moeder geworden van een meisje met een verstandelijke beperking. Van de ene dag op de andere dag verdween de wereld van de scène naar de achtergrond en rolde ik een andere in, die van zorg, therapie en dokters. Daardoor zie je de wereld door een heel andere lens en die ervaring heeft me gekatapulteerd naar de essentie: wie krijgt een stem, wie wordt gezien, en wie blijft achter?
Waarom koos je voor deze master?
Ik wilde mij verdiepen, maar niet alleen binnen mijn eigen kunstvorm. Na intakegesprekken in Groningen en Tilburg had ik hier bij de docenten meteen een goed gevoel, en de nadruk op het pedagogische aspect sprak me aan. Elke masteropleiding heeft zijn eigen karakter en dit programma combineert meerdere artistieke domeinen met een sterke pedagogische inslag en dat is precies wat ik nodig had.
Hoe is je visie op kunsteducatie veranderd?
Mijn visie is eerder versterkt, dan veranderd. Mijn dochter ging dertien jaar naar een gewone school in Gent, maar dingen als inclusieve dans of inclusief theater voor haar was er nauwelijks te vinden. Dat terwijl we in de eenentwintigste eeuw leven. Vanuit die frustratie en gedrevenheid ben ik mijn onderzoek gestart naar inclusie in de kunsteducatie: interviews gedaan, gezelschappen bezocht, gesproken met mensen van het Vlaams parlement en met GRIP (Gelijke Rechten voor Ieder Persoon met Handicap). Wat ik zag bevestigde mijn vermoeden: er zijn genoeg initiatieven en mensen die goed werk doen, maar het blijft te versnipperd. Een systematisch probleem. De domeinen kunsteducatie, cultuur en welzijn werken te weinig samen. Er zijn wagons die altijd achterblijven in het station, en mensen met een beperking zitten daarin.
Welke inzichten neem je mee in je vervolgstappen?
Een eigen collectief oprichten van “boundary crossers”, brugbouwers met kennis van onderwijs, cultuur én welzijn. Via workshops, lezingen en begeleiding van scholen, met een theoretisch kader, maar ook met het artistieke luik. Theorie is niet genoeg: ook het hart moet aangesproken worden, en dat kan door middel van kunst. Adviseren, begeleiden, maar ook als voorbeeld dienen en zelf aan de slag gaan met inclusief theater en dans van kwalitatief niveau. Onderwijs is de motor van de maatschappij. Als er geen inclusie is in het onderwijs, dan kan je daarbuiten moeilijk doortrekken.
Wat heeft de master jou nog meer gebracht?
Iets wat ik niet verwachtte: opnieuw beginnen met schrijven. Als eindexamen heb ik een tekstenbundel gemaakt, Schreeuw, over het onderbelichte leed van ouders van kinderen met beperkingen en over personen met een beperking zelf. Zonder de opleiding had ik nooit meer geschreven. Daarnaast heeft de master mijn educatieve visie echt scherper gemaakt. In de studie krijg je een breed palet aan bronnen aangeboden zoals onderwijspsychologen en onderwijsfilosofen, en dan moet je bepalen bij welke onderwerpen je de meeste match voelt. Die visie moet je uitschrijven, rekening houdend met alle bronnen die je gekregen hebt. Dat is verplicht, en dat is goed. En het mooie aan de master is dat het ontmoeten van mensen die zich bezighouden met andere kunstvormen: van beeldende kunst wist ik weinig. Door medestudenten hun verhaal te horen en hun proces te zien, zijn er verbindingen ontstaan die ik op mijn eigen eiland nooit had gemaakt.
Wie zou je deze master aanbevelen?
Mensen die het misschien even kwijt zijn, zoals ik. Die willen verdiepen én verbreden,maar niet alleen binnen hun eigen kunstvorm. De opleiding is niet alleen voor de jongsten, en dat is precies de rijkdom: alle leeftijden bij elkaar, allemaal verschillende visies en achtergronden. Dat maakt het boeiend. En eerlijk gezegd ook een verademing. De master heeft me veranderd en ook in mijn loopbaanperspectief.
Feedback component
Hoe tevreden ben jij met de informatie op deze pagina?