Design - Time Based Design
June Loizidou
- Afstudeerwerk
That child they call “me”
June werkt conceptueel met thema's van nostalgie, geput uit haar eigen jeugd en herinneringen, die zich manifesteren in een verscheidenheid aan media, waaronder schilderkunst, beeldhouwkunst en voornamelijk tijdgebaseerde media.
Het werk getiteld Dat kind dat ze ""mij"" noemen komt voort uit de nieuwsgierigheid van de kunstenaar naar de dissociatie die optreedt tussen het jonge zelf en wat daarvan begrepen kan worden vanuit het volwassen zelf. Het proces vindt zijn oorsprong in een verlangen om de kloof te overbruggen door het recreëren van ruimtes en objecten die verbonden zijn aan vertrouwdheid.
De poging zelf om deze herinneringen te recreëren onthult een wanhoop, want kartonnen meubels, bedekt met Nederlandse kranten en vermomd met verf, kunnen nooit werkelijk een Cypriotisch thuis worden.
De maskers in het werk functioneren als zelfportretten, overdreven versies van de kunstenaar’s identiteit door de tijd heen. Hun draagbaarheid wordt betekenisvol, omdat het de ongemakkelijke daad suggereert van het proberen terug te stappen in een vroeger zelf dat nooit volledig teruggewonnen kan worden, of anderen toe te staan dit te doen.
Wanneer men beelden van zijn eigen jeugdzelf tegenkomt, ervaart de terugkijkende persoon een kil gevoel van vervreemding. Er is een storing, een dissonantie tussen de persoonlijke herinnering en de verhalen die verteld, getoond of gereconstrueerd zijn over de tijd. Het terrein van de jeugdherinnering is een ruimte die zowel intiem als onbereikbaar is, vertrouwd maar ver verwijderd van het volwassen zelf.
Herinner je je echt hoe het was om dat kind te zijn dat ze jou noemen?
Feedback component
Hoe tevreden ben jij met de informatie op deze pagina?