Peeping Tom
Als intimiteit wordt teruggebracht tot sporen, wordt representatie ook een politieke kwestie. In mijn praktijk van metadata-esthetiek materialiseer ik de grammatica van extractie zodat intimiteit zelf zichtbaar wordt als vorm. Het doel is niet iemands privéleven te onthullen, maar de systemen aan het licht te brengen die privacy als product creëren. De geweldpleging van privacy — de gecommercialiseerde fantasie van intimiteit — legitimeert systemen die informatie onttrekken en zo tot instrumenten van controle worden.
In mijn visuele onderzoek ga ik dieper in op intimiteit en de vercommercialisering daarvan door externe machten gedreven door winst, politiek en massale bevolkingscontrole. Mijn kunstwerken verbeelden dit via metadata-esthetiek die levensillusies oproept: de imitatie van een menselijk lichaam, uitgehouwen in een materiaal dat zelf ‘leeft’, terwijl de installatie stilstaat en als een façade functioneert.
Het web levert mij tags, thumbnails, aanbevelingen en profielen. Ik breng ze over in fysiek materiaal zodat ze hun abstracte karakter verliezen. In mijn gravures wordt taal vlees en metadata haar schaduw. Mijn praktijk maakt deze mechanismen tastbaar. Ik vertaal het onzichtbare naar vorm door dataspoken te behandelen als het nieuwe stedelijke residu. ASCII is niet slechts een nostalgische stijlkeuze, maar een reductie die het geraamte blootlegt. Het verandert een blik in tekst, een profiel in patroon en een privéhandeling in een leesbaar oppervlak. Door deze mechanismen in lage resolutie weer te geven, verwerp ik de hoge definitie en leg ik een verband met het gebrek aan transparantie op het internet. Surveillance herkadert intimiteit als iets dat wordt onderhandeld en structureel wordt blootgelegd. Het werk houdt de toeschouwer gevangen in hetzelfde paradigma: het gevoel te kijken, terwijl je tegelijkertijd doorzocht wordt.
