Emma Vos

  • Afstudeerwerk
Vos_banner

Design - Graphic & Interaction Design

but they're your parents

but they’re your parents is een interactieve installatie die emotionele verwaarlozing, emotionele mishandeling en ervaringen onderzoekt die binnen ouder kind-relaties vaak onzichtbaar of moeilijk te begrijpen blijven.

De installatie neemt de vorm aan van een kinderkamer gevuld met interactieve objecten die verbonden zijn aan comfort, spel, communicatie en veiligheid. Binnen de ruimte komen bezoekers aangepast speelgoed, licht, geluid, games en interactieve systemen tegen die reageren op manieren die vervormd, afwezig, frustrerend of anders aanvoelen dan gehoopt of verwacht. Hoewel de ruimte op het eerste gezicht speels of veilig kan lijken, onthullen de interacties langzaam een andere emotionele ervaring.

In plaats van emotionele verwaarlozing  uit te leggen via een  verhaal, richt de installatie zich op ervaring in plaats van uitleg. Door middel van interactie, contradictie, ongemak, verwarring, herhaling en verwachtingen die niet worden vervuld, worden bezoekers uitgenodigd om zich door de ruimte te bewegen en hun eigen emotionele reacties te ervaren. Het werk probeert geen specifieke herinnering na te bootsen of bezoekers precies te vertellen wat ze moeten voelen, maar creëert een sfeer waarin bepaalde emotionele dynamieken voelbaar en herkenbaar kunnen worden.

Veel vormen van emotionele verwaarlozing zijn moeilijk uit te leggen omdat ze vaak gevormd worden door afwezigheid in plaats van zichtbare gebeurtenissen. Emotionele verwaarlozing kan bestaan binnen situaties die van buitenaf normaal, liefdevol of veilig lijken, waardoor deze ervaringen voor anderen moeilijk te herkennen of te begrijpen zijn. Reacties zoals “maar het zijn toch je ouders” kunnen ervaringen snel wegwuiven of minimaliseren voordat iemand het volledige verhaal kent.

De installatie reflecteert op hoe mensen zich vaak gedwongen voelen hun emotionele pijn te moeten bewijzen om geloofd of begrepen te worden. Het werk bevraagt aannames rondom familie, veiligheid en zorg, en moedigt bezoekers aan om verder te kijken dan alleen de buitenkant en deze ervaringen met meer openheid, empathie en begrip te benaderen.

Tegelijkertijd probeert het werk een gevoel van herkenning te creëren voor mensen die zichzelf in deze gevoelens en ervaringen herkennen. Door ruimte te geven aan emoties en ervaringen die vaak genegeerd, geminimaliseerd of onuitgesproken blijven, wil de installatie bezoekers eraan herinneren dat deze ervaringen echt zijn en vaker voorkomen dan veel mensen denken.