Mina Minov
Bulgaria

Wat is jouw drijfveer om kunst te maken? (Is het een noodzaak? Helpt het je denken? Is het voor jezelf? Probeer je iets te vertellen? Aan wie?)
Het maken komt voor mij terwijl ik mijn hoofd leegmaak. Het is alsof je je kamer opruimt: je gooit dingen eruit en deze komen op de stoep te staan, dat is maken. Elke geest lijdt aan zijn eigen obsessies, zijn vastgeroeste ideeën. Dan komt het ritueel dat maken heet, de obsessies begraven of ze aan iets vast binden dat ze uit de weg kan ruimen. Voor mij als kunstenaar bepaalt het maken mijn positie in de collectieve gekte die maatschappij wordt genoemd. Maken betekent voor mij ook een zichzelf vervullende voorspelling, het moet gebeurtenissen veroorzaken Probeer ik iemand iets te vertellen? Dit jaar zeg ik: 'Verdwaal' tegen iedereen.

Hoe kunst te consumeren?
De meest efficiënte manier om kunst te consumeren is wanneer het onbedoeld genegeerd wordt, zodat het onbewust ervaren kan worden. Degenen die het meest beïnvloed raken door kunst, zijn degenen die het negeren. Het is niet hetzelfde als het consumeren van schoonheid of slimheid. Je moet het dragen als kleding. Wanneer je het niet kunt verplaatsen, ga er dan naast staan en zorg ervoor dat het jou(w belangstelling) draagt. In de meest optimale situatie zijn er twee mensen nodig, één die kijkt en een ander om naar degene die kijkt te kijken. Stel jezelf ervoor op en probeer aan iets anders te denken. Als je iemand hebt om tegen te praten is dat nog beter. Voor onze zintuigen hebben we filters die ons helpen met het waarnemen in een specifieke vorm van aandacht. Het betreft niet een aantrekkelijk visueel product; het is niet iets ongeziens, het is slechts een therapeutisch apparaat. Het vereist een levenslange relatie, die uitnodigt tot een voortdurende verandering in de aandachtsvorm die erin gestoken moet worden: pak het op, stop het in je mond, beklim het, verstop het, verstop er iets achter. Maar als het een glas is, kijk ernaar met één oog gesloten, gedurende bijna een uur.

Welke functie heeft het schrijven (van je thesis) in je artistieke proces (gehad)?
We leven in landen, elk land wordt door de wet bestuurd, de wet is taal, de thesis is taal. De thesis heeft me geleerd dat ik bestuurd word door taal. En mijn werk zal beoordeeld worden door de woorden die ik erbij kan plaatsen. Het heeft me ook geleerd dat blinde mensen en dieren net zoveel van kunst zouden moeten kunnen genieten als iemand anders.

Wie van je medestudenten heeft volgens jou de meest opzienbarende ontwikkeling doorgemaakt en waarom?
Dit kan alleen maar beslist worden na de uitvoering van het toernooi dat ik momenteel aan het organiseren ben. De winnaar krijgt de titel: 'Beste kunstenaar in Nederland'. Iedere medestudent zal meedoen, zodat áls er een opmerkelijke ontwikkeling is, het bij de Beste Kunstenaar zal zijn, degene die naar verwachting al zijn/haar tegenstanders weet uit te schakelen en de titel wint. Er zal maar één winnaar zijn; op het einde zal maar een kunstenaar overleven.